ปิดเทอมมาไม่ได้ทำอะไรเล๊ยยย

จิงๆก้อทำนะ แต่เรารู้สึกว่าเราควรทำอะไรมากว่านี้อะ

ปล่อยชีวิตเรื่อยเปื่อยเกินไป

พอเอนท์เสร็จ ก้อมีจัดการเรื่องหนังสือรุ่น

ปัญหามีมากมายทุกวัน แก้กันไปทุกวัน

หนังสือเล่มเล็กๆเนี่ย.. ไม่ใช่ง่ายๆเลย

อาจเป็นเพราะทำครั้งนี้เรารับผิดชอบมาขึ้น หลายหน้าที่ที่ต้องทำ [pr น้อยเรยกรู..ไม่ได้เข้าเรียน]

แล้วเป็นเพราะไม่ได้แบ่งหน้าที่ให้ชัดเจน การเตรียมงาน+ตามงานเลยล่าช้าอะ

เสร็จจากงานหนังสือ

ก้อไปทำงานหนังกันต่อ

ทำ mv ส่งประกวด ฮาดี เพราะแค่เพลงจาใช้เพลงอะไรยังไม่คิดเลย

เราก้อพูดชื่อเพลงผิดมาเรื่อยอะ จนตัดต่อเสร็จนู่น ถึงพูดชื่อเพลงที่ใช้ถูก

งานนี้สนุกอะ ไม่เครียดเหมือนงานหนังสือ

แต่ก้อแอบเครียดตอนตัดต่อเหมือนกัน กลัวไม่ทันส่ง - -"

ถ้าไอโบไม่ซื้อแผ่น dvd มาให้ คงยุ่งกว่านี้

จากนั้นก้อไม่ได้ทำอะไรที่สนุกๆเลย

ก้อไปเช่าหนังมาดู อ่านหนังสือ เล่นเน็ต ฟังเพลง เขียนไดอารี่

คือมี project จาทำหนังสั้นประกวดกัน

แต่ตอนนี้ทีมยังไม่พร้อมเลย

พุ่งนี้เราเลยจาไปเที่ยวก่อน

อีกอาทิตย์ค่อยกลับ หุๆๆๆ

ปล. อยากติดนิเทศ จุฬาจัง

จาปิ้ดปิ้วหรือแป้กวะ?!?!

พิมพ์ไปเยอะเลยเมื่อกี๊

แต่ก้อลบออก..

รู้สึกมันละเอียดเกินไป

เคยมีความทรงจำดีๆกันมั๊ย?!?!

ความทรงจำกับคนๆนึง

คิดถึงทีไรก้อสุขใจทุกที

จิงอยู่นะ ว่ามันก้อมีเรื่องแย่ๆ [ที่เกิดจากตัวเราเองนั่นแหละ]

ไม่รุทำไม..นึกถึงเค้าแล้วมีแต่เรื่องดีๆอะ - -"

อีกไม่นาน.. เรากะเค้าคงต้องแยกกันไปอยู่คนละที่เลย

ไม่รู้จะได้เจอกันอีกรึเปล่า??

ยังมีหลายอย่างที่เรายังไม่ได้บอกเค้าเลยอะ

เราอยากคุยกะเค้า เกี่ยวกับความรุสึกสับสนของตัวเอง ที่สำคัญ อยากขอโทษเค้าอะ..

แต่ไม่กล้าอะ..

ตอนนี้เค้ากำลังมีความสุขหงะ

ถ้าเราพูดไป....มันจะดีเหรอ?!?!

แค่จาถามเค้าว่า "เป็นยังไงบ้าง?" เรายังไม่กล้าเลยอะ ทำเป็นไม่สนใจไปซะงั้น >_<

กลัวเสียใจทีหลังว่ะแมร่ง ว่าเราไม่ได้ทำในสิ่งทีเราอยากจะทำมานาน

ยิ่งได้เจอเค้านะ ยิ่งคิดถึงอะ แบบรู้สึกผิดว่าทำไมตอนนั้นกุคงทำร้ายจิตใจเค้ามากมาย กุมานแย่ๆๆๆ [ทุบหัวตัวเอง ]

เหมือนคนเป็นบ้าว่ะ นั่งเขียนหนังสือ+ฟังเพลงแล้วเหม่อ น้ำตาคลอ

ที่ยิ่งบ้าก้อคือ..เราชอบรุสึกว่าเรายังรักกันอยุ่ แต่มันคงกลับเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ (เพราะเค้าไม่ได้คิดอย่างงั้น[แต่กรูคิดไปเอง])

อดีตแก้ไขไม่ได้จิงๆ...